strona startowa
redakcja punktacja spis linki
publikowanie sprzedaż prace wykaz

Postawa wobec leczenia a wybrane cechy osobowości wśród chorych na schizofrenię paranoidalną i zaburzenia afektywne (BNS 2006).

Halina Marmurowska-Michałowska, Monika Hadała, Marzena Wieczerzak-Jarząbek, Grzegorz Małaj, Piotr Skubis, Artur Kochański, Halina Dubas-Ślemp, Gustaw Kozak, Aneta Libera, Anita Hawryluk

Słowa kluczowe:
schizofrenia, zaburzenia afektywne, osobowość, postawa wobec leczenia

Key words:
schizophrenia, affective disorders, personality, attitude towards treatment

Streszczenie

Postawa wobec leczenia odgrywa ważną rolę w przebiegu choroby psychicznej. Jedną ze zmiennych wpływających na postawę wobec leczenia stanowią czynniki osobowościowe. Celem pracy było zbadanie na ile wybrane cechy osobowości mogą determinować pozytywną bądź negatywną postawę pacjenta wobec leczenia. Badaniem objęto pacjentów z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej i zaburzeń afektywnych. Zbadano 155 pacjentów: 87 chorych z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej (wg kryteriów ICD-10) i 64 chorych z rozpoznaniem zaburzeń afektywnych (wg kryteriów ICD-10,w tym F31 i F33). W badaniu zastosowano: wywiad standaryzowany w celu zebrania danych społeczno-demograficznych, DAI - Kwestionariusz Postawy Wobec Leku - 10, Arkusz Samopoznania Cattella. Pacjenci chorzy na schizofrenię paranoidalną uzyskali w poszczególnych czynnikach mierzo-nych Arkuszem Samopoznania Cattella wyniki, które wskazują, że osoby te mogą ujawniać trud-ności w panowaniu nad sobą, szczególnie w sytuacjach lękorodnych, bądź też odczuwają lęk średniego stopnia. Osoby z zaburzeniami afektywnymi uzyskały istotnie wyższe wyniki - osoby te odczuwają lęk silny lub średniego stopnia. Świadczy to o słabej zależności pomiędzy poziomem lęku i niepokoju a postawą wobec leczenia w grupie chorych na schizofrenię paranoidalną (r2=0,117; p=0,05). W grupie z zaburzeniami afektywnymi wykazano niemal brak zależności pomiędzy wymienionymi zmiennymi (korelacja nikła, r2=0,085, p=0,05). Oznacza to, że w przypadku zaburzeń afektywnych poziom lęku i niepokoju nie wpływa w znaczący sposób na przyjmowaną przez pacjentów postawę wobec leczenia. W przypadku schizofrenii paranoidalnej wzrost nasilenia lęku w niewielkim stopniu wpływa na przyjęcie przez pacjentów negatywnej postawy wobec leczenia.




powrót